حکم نداشتن رابطه با همسر

خیلی از زوج ها و حتی افراد دیگه توی جامعه، ممکنه شنیده باشن که اگه زن و شوهر برای مدت طولانی از هم دور باشن یا رابطه ای نداشته باشن، عقدشون باطل می شه و دیگه به هم محرم نیستن. ولی بیایید همین اول کار بگم که این یک باور کاملاً غلطه و پیوند زناشویی به این راحتی ها از بین نمیره!

این روزها، دغدغه های مربوط به خانواده و زندگی مشترک، خیلی زیاد شده. از اونجایی که خانواده، پایه و اساس هر جامعه ای هست، هر مشکلی که توش پیش بیاد، می تونه اثرات منفی زیادی روی افراد و حتی خود جامعه داشته باشه. یکی از این دغدغه ها، همین موضوع نداشتن رابطه زناشویی بین زن و شوهره که باعث شده باورهای غلطی بین مردم جا بیفته. آدم ها از خودشون می پرسن اگه برای مدتی نتونن یا نخوان با همسرشون رابطه داشته باشن، تکلیف شرعی و قانونی زندگی شون چی می شه؟ آیا واقعاً عقدشون باطل می شه؟ آیا به هم نامحرم میشن؟ اینجور اطلاعات غلط، مثل یه ویروس می تونن آرامش رو از خانواده ها بگیرن و حتی خدای ناکرده، باعث مشکلات جدی تری بشن.

اینجا جمع شدیم تا با هم یه نگاه دقیق تر و کامل تر به این موضوع بندازیم. می خوایم ببینیم حقیقت ماجرا چیه و چه چیزی در مورد حکم نداشتن رابطه با همسر از نظر شرع و قانون گفته شده. قصد داریم با مدارک و دلایل معتبر، این باورهای غلط رو بررسی کنیم و به شما کمک کنیم تا با آگاهی کامل، بهترین تصمیم ها رو برای زندگی تون بگیرید. باور کنید، فهمیدن قوانین و احکام درست، می تونه جلوی خیلی از سوءتفاهم ها و نگرانی ها رو بگیره و به شما کمک کنه تا زندگی محکم تر و با آرامش تری داشته باشید. پس بیایید با هم این مسیر رو طی کنیم و پرده از روی این ابهامات برداریم.

آیا عدم رابطه زناشویی باعث بطلان یا انفساخ عقد نکاح می شود؟ (پاسخ قاطع و مستند)

بیایید رک و راست بگیم: جواب این سوال، با یک نه بزرگ و قاطع همراهه! شاید شنیده باشید که اگه زن و شوهری برای مدت طولانی، مثلاً یک سال یا حتی بیشتر، با هم رابطه زناشویی نداشته باشن، عقدشون خود به خود باطل می شه یا به اصطلاح منفسخ میشه. یا حتی بدتر از اون، ممکنه بگن که دیگه به هم نامحرم میشن! اما این باور، چه از نظر شرعی و چه از نظر قانونی، هیچ پایه و اساسی نداره و کاملاً اشتباهه.

ببینید، عقد نکاح، یعنی همون پیمان ازدواج، یه قرارداد خیلی محکم و مقدسه. این قرارداد، بین زن و مرد، با یه سری شرایط خاص و با حضور شاهد و معمولاً در محضر و با ثبت رسمی اتفاق می افته. از نظر فقه شیعه و قوانین مدنی کشورمون، این پیوند انقدر قوی و محکم بسته می شه که به این راحتی ها و با یه اتفاق عادی مثل نداشتن رابطه زناشویی، از بین نمیره. اینطور نیست که اگه شما و همسرتون به هر دلیلی، حالا مشکلات کاری، دوری، یا حتی اختلافات خانوادگی، برای مدتی رابطه جنسی نداشته باشید، فردا صبح بیدار شید و ببینید که دیگه زن و شوهر نیستید!

تصور کنید که اگه اینطور بود، چقدر هرج و مرج تو جامعه ایجاد می شد و چقدر زندگی ها بی ثبات می شد؟ پس خیالتون راحت باشه؛ عدم رابطه زناشویی، حتی اگه خیلی هم طولانی بشه، به هیچ وجه باعث بطلان (یعنی از اول باطل بودن)، فسخ (یعنی برهم خوردن عقد به دلیل عیوب خاص) یا انفساخ (یعنی خود به خود باطل شدن) عقد نکاح نمی شه. همونطور که فقهای بزرگوارمون، از جمله امام خمینی (ره) هم بارها توضیح دادن، علت های باطل شدن یا از بین رفتن عقد نکاح، مشخص و محدود هستن و عدم رابطه زناشویی در این لیست جایی نداره. پس، این باور رو از ذهنتون بیرون کنید و نگران نباشید که با نداشتن رابطه، محرمیتتون از بین می ره. این پیوند تا زمانی که با راهکارهای قانونی و شرعی خودش از بین نرفته، پابرجاست.

راه های شرعی و قانونی صحیح انحلال عقد نکاح

حالا که فهمیدیم نداشتن رابطه با همسر باعث باطل شدن عقد نمیشه، پس بیایید ببینیم اصلاً چه چیزهایی می تونن این پیوند مقدس رو از هم باز کنن و باعث بشن زن و شوهر از هم جدا بشن. در واقع، شرع و قانون برای هر چیزی راه و روشی گذاشته و انحلال عقد نکاح هم از این قاعده مستثنی نیست. این راه ها خیلی محدود و مشخص هستن و به سادگی قابل اجرا نیستن تا هر کسی نتونه بدون دلیل و مدرک، زندگی مشترکش رو از هم بپاشه.

به طور کلی، چند راه اصلی و مشخص برای اینکه یک عقد نکاح به پایان برسه وجود داره که باید با دقت بهشون توجه کرد:

۱. طلاق: پایان رسمی و شرعی زندگی مشترک

طلاق، شناخته شده ترین و شاید پرکاربردترین راه برای انحلال عقد نکاحه. اما طلاق هم خودش دنیایی از قوانین و انواع مختلف داره و صرفاً یه تصمیم لحظه ای نیست. برای اینکه طلاق به درستی اتفاق بیفته، باید یه سری مراحل قانونی و شرعی رو طی کرد. اینطور نیست که فقط بگید طلاق و همه چیز تمام شه!

• تعریف طلاق و انواع اون: طلاق به معنی گسستن پیوند زناشویی با اراده یکی از طرفین (معمولاً مرد) یا توافق هر دو طرف، طبق تشریفات قانونی و شرعیه. انواع مهمش شامل طلاق رجعی (مرد در زمان عده حق رجوع دارد)، طلاق بائن (مرد حق رجوع ندارد و برای بازگشت به زندگی نیاز به عقد جدید است) و انواع خاص مثل طلاق خلع (زن با بخشش مالی طلاق می گیرد) و طلاق مبارات (هر دو از هم متنفرند و زن مالی می بخشد) می شود.
• شرایط لازم برای تحقق طلاق: طلاق حتماً باید با تشریفات قانونی خاصی اتفاق بیفته. یعنی باید در دادگاه درخواست طلاق داده بشه، مراحل مربوط به داوری و مشاوره طی بشه، و در نهایت با حکم دادگاه و اجرای صیغه طلاق توسط مرد (یا وکیل او) در حضور دو شاهد عادل، و ثبت رسمی در دفترخانه، به رسمیت شناخته بشه.
• تاکید بر اراده و اجرای صیغه: مهمترین نکته اینه که طلاق یه امر خود به خودی نیست. حتماً نیاز به اراده مرد (یا کسی که از طرف مرد وکالت داره) و جاری شدن صیغه مخصوص به خودش داره. حتی اگه زن و شوهر سال ها هم از هم دور باشن، بدون این تشریفات، طلاق اتفاق نمی افته.

۲. فسخ نکاح: برهم زدن عقد به دلیل عیوب خاص

فسخ نکاح با طلاق فرق داره. فسخ به معنی برهم زدن عقدیه که از اساس صحیح بوده، ولی بعداً مشخص شده یکی از طرفین عیوب خاصی داره که شرع و قانون اونها رو دلیل موجه برای فسخ می دونه. موارد فسخ خیلی محدود هستن و اصلاً چیز رایجی نیستن.

• معرفی موارد محدود فسخ: عیوبی مثل جنون (دیوانگی)، عنن (ناتوانی جنسی مرد)، خصاء (اختگی)، قرن، جذام، برص و… این عیوب باید قبل از عقد وجود داشته باشن یا در بعضی موارد، بعد از عقد ایجاد بشن.
• عدم رابطه زناشویی در این دسته قرار نمی گیرد: صرفاً نخواستن یا نتونستن به دلیل مشکلات عادی و غیرمرتبط با عیوب، جزو موارد فسخ نیست. ناتوانی جنسی مرد (عنن) خودش یه مورد خاصه که باید توسط پزشک تأیید بشه و جزو عیوب محسوب میشه.

۳. انفساخ نکاح: انحلال خود به خودی عقد

انفساخ یعنی عقد خودش به خودی خود باطل میشه، بدون اینکه نیازی به طلاق یا فسخ باشه. این موارد از فسخ هم نادرتر هستن و واقعاً استثنایی محسوب میشن.

• معرفی موارد نادر انفساخ: مانند ارتداد یکی از زوجین قبل از نزدیکی یا لعان (که یک مراسم خاص در فقه برای جدایی زوجین در صورت تهمت زنا است).
• عدم شمول عدم رابطه زناشویی: مشخصه که نداشتن رابطه زناشویی هیچ ربطی به این موارد استثنایی نداره و جزو دلایل انفساخ عقد محسوب نمیشه.

۴. فوت یکی از زوجین

این مورد که دیگه کاملاً واضحه. وقتی یکی از زن یا مرد فوت می کنه، پیوند زناشویی به طور طبیعی و شرعی به پایان میرسه و عقد منحل میشه. بعد از فوت همسر، زن باید مدت عده وفات رو نگه داره.

۵. انقضای مدت یا بذل مدت (فقط در نکاح موقت)

این مورد فقط برای «نکاح موقت» یا «صیغه» صدق می کنه. در ازدواج دائم این موارد معنی ندارن: اگه مدت زمان عقد موقت به پایان برسه (انقضای مدت) یا اگه مرد، بقیه مدت عقد موقت رو به زن ببخشه (بذل مدت)، عقد به اتمام میرسه.

پیوند مقدس ازدواج دائم، آنقدر مستحکم است که تنها با طلاق، فسخ، انفساخ (در موارد بسیار نادر)، یا فوت یکی از زوجین، منحل می شود. عدم رابطه زناشویی به هیچ عنوان از این موارد محسوب نمی گردد و عقد را باطل نمی کند.

بررسی و پاسخ به شبهات و سوالات متداول مرتبط

دیدیم که چقدر باورهای غلط در مورد بطلان عقد نکاح به خاطر نداشتن رابطه زناشویی وجود داره. حالا بیایید چند تا از این شبهات رایج رو که شاید شما هم شنیده باشید یا حتی تو ذهنتون باشه، با هم بررسی کنیم و جوابشون رو پیدا کنیم.

شبهه ۱: اگر زن و شوهر مدت طولانی از هم دور باشند یا با هم زندگی نکنند، نامحرم می شوند؟

این یکی از پررنگ ترین و البته نگران کننده ترین باورهای غلطه که متاسفانه بین بعضی ها رواج پیدا کرده. جوابش مثل همیشه یک نه قاطع و بزرگ هست. اگه شما و همسرتون به هر دلیلی، حالا مشکلات کاری، مهاجرت، زندان، یا حتی اختلافات خانوادگی، برای مدت طولانی از هم دور باشید و زیر یک سقف زندگی نکنید، به هیچ وجه به هم نامحرم نمی شید!

پیوند زوجیت، یک پیوند شرعی و قانونیه که با عقد نکاح شکل گرفته و تا زمانی که طبق مراحل و قوانین مشخص (که بالاتر توضیح دادیم)، این عقد منحل نشده، این پیوند پابرجاست. یعنی شما تا زمانی که طلاق نگرفتید یا عقدتون به یکی از اون دلایل نادر و خاص فسخ یا منفسخ نشده، زن و شوهر شرعی و قانونی همدیگه هستید. حتی اگه سال ها همدیگه رو نبینید و با هم رابطه ای هم نداشته باشید، وضعیت محرمیت شما تغییر نمی کنه. به خاطر همینه که در فقه بحث طلاق غیابی مطرح شده. اگه صرفاً دوری باعث نامحرم شدن می شد، دیگه نیازی به این همه دردسر برای طلاق غیابی نبود. پس نگران این موضوع نباشید و به این شایعات گوش ندید.

شبهه ۲: آیا عدم تمکین زن یا مرد، عقد را باطل می کند؟

عدم تمکین، یعنی وقتی یکی از زوجین به وظایف زناشویی خودش عمل نکنه. حالا این وظایف می تونه شامل روابط جنسی، زندگی زیر یک سقف، یا سایر حقوق و تکالیف متقابل باشه. مثلاً اگه زن بدون دلیل موجه، از زندگی با شوهرش خودداری کنه، بهش میگن ناشزه. یا اگه مرد به وظایف خودش مثل پرداخت نفقه یا تأمین نیازهای جنسی همسرش عمل نکنه، اون هم ممکنه تخلف کرده باشه. اما آیا این عدم تمکین باعث باطل شدن عقد میشه؟ باز هم باید بگیم خیر، ابداً!

عدم تمکین، تخلف از وظایف زناشویی محسوب میشه و قطعاً عواقب حقوقی و شرعی خاص خودش رو داره. مثلاً اگه زنی ناشزه باشه، حق نفقه خودش رو از دست میده. یا مرد می تونه از دادگاه بخواد که همسرش رو به تمکین دعوت کنه. در مورد مرد هم اگه به وظایف خودش عمل نکنه، زن می تونه شکایت کنه و با اثبات این موضوع، حق طلاق بگیره. اما اینها همه مربوط به عواقب و راه های حقوقی حل مشکل هستن، نه به معنی باطل شدن خود عقد. پیوند اصلی زن و شوهر، با عدم تمکین از بین نمیره، بلکه صرفاً مشکلات حقوقی جدیدی رو ایجاد می کنه که باید از طریق مراجع قانونی حل بشن.

شبهه ۳: آیا ترک رابطه زناشویی گناه است؟ (بررسی جنبه اخلاقی و شرعی)

درسته که گفتیم نداشتن رابطه با همسر عقد رو باطل نمی کنه، اما این به معنی این نیست که این موضوع از نظر شرعی و اخلاقی بی اهمیته. بله، در شرایط عادی و بدون عذر موجه (مثل بیماری، سفر ضروری، یا مشکلات جدی که مانع رابطه باشه)، ترک رابطه زناشویی می تونه از نظر شرعی تبعات داشته باشه و گاهی اوقات گناه هم محسوب میشه.

یکی از اهداف اصلی ازدواج، آرامش و سکون روحی، و ارضای نیازهای مشروع جنسی و عاطفی بین زن و شوهره. هر دو طرف حق دارن که از این آرامش و ارضای نیازها در چارچوب زندگی مشترک بهره مند بشن. اگه یکی از زوجین، بدون دلیل موجه و از روی عمد، از ایفای این حق همسرش خودداری کنه، در واقع داره به حقوق اون شخص تجاوز می کنه. در اسلام، این موضوع به عنوان تضییع حق و گاهی نشوز (در مورد زن) یا امتناع (در مورد مرد) مطرح میشه که از نظر اخلاقی و شرعی پسندیده نیست و به بنیان خانواده آسیب میزنه. البته باید تاکید کرد که این موضوع کاملاً به وضعیت روحی و جسمی زوجین بستگی داره و هر کسی شرایط خاص خودش رو داره. هدف اینه که زوجین با هم همدلی و همراهی کنن و نیازهای مشروع همدیگه رو برآورده کنن.

شبهه ۴: آیا عدم رابطه می تواند موجب ایجاد حق طلاق شود؟

به صورت مستقیم و خودبه خود، خیر. یعنی اینطور نیست که به محض نداشتن رابطه با همسر، شما حق طلاق پیدا کنید. اما عدم رابطه زناشویی، به خصوص اگه طولانی و بدون دلیل موجه باشه، می تونه زمینه ساز بروز عسر و حرج برای یکی از زوجین بشه.

عسر و حرج به معنی شرایطی در زندگی مشترکه که ادامه اون برای یکی از زوجین غیرقابل تحمل و بسیار دشوار باشه. مثلاً اگه مرد سال ها همسرش رو ترک کنه و هیچ خبری ازش نباشه و هیچ نیاز جنسی و عاطفی رو برآورده نکنه، یا بالعکس، زن به هیچ وجه حاضر به تمکین نباشه، این وضعیت می تونه برای طرف مقابل عسر و حرج ایجاد کنه. در این صورت، با اثبات عسر و حرج در دادگاه، زن (یا در شرایط خاص برای زوج) می تونه با مراجعه به دادگاه و طی مراحل قانونی، حکم طلاق رو بگیره.

همچنین، راهکار دیگه ای هم وجود داره: شرط وکالت در طلاق در عقدنامه. زوجین می تونن در زمان عقد، شرط هایی رو در عقدنامه خودشون درج کنن. مثلاً می تونن شرط کنن که اگه مرد برای مدت مشخصی (مثلاً ۶ ماه) بدون عذر موجه، رابطه زناشویی با همسرش نداشت، زن وکیل و وکیل در توکیل باشه که از جانب مرد خودش رو طلاق بده. این شرط، یه راه حل قانونی و هوشمندانه برای حمایت از حقوق زوجه است و می تونه در آینده خیلی کمک کننده باشه.

توصیه های عملی و راهکارهای حل مشکلات روابط زناشویی

حالا که حسابی در مورد مسائل شرعی و قانونی و باورهای غلط صحبت کردیم، بیایید کمی هم عملی تر به موضوع نگاه کنیم. واقعیت اینه که زندگی مشترک، بالا و پایین زیاد داره و هر زوجی ممکنه در طول زندگی شون با چالش هایی روبرو بشن، از جمله مشکلاتی در روابط زناشویی. مهم اینه که چطور با این مشکلات برخورد کنیم و چطور راه حل مناسب رو پیدا کنیم. نگران نباشید، همیشه راهی برای برون رفت از مشکلات وجود داره، به شرطی که درست و آگاهانه عمل کنیم.

1. اهمیت گفتگو، همدلی و درک متقابل بین زوجین:

   شاید مهم ترین و اولین قدم برای حل هر مشکلی، گفتگو باشه. خیلی وقت ها زوجین به جای صحبت کردن با هم، سکوت می کنن، فرض های اشتباه می کنن یا از هم فاصله می گیرن. باید با همسرتون صریح اما با احترام و همدلی صحبت کنید. نگرانی ها، خواسته ها و احساساتتون رو با هم در میون بذارید. سعی کنید همدیگه رو درک کنید و به جای سرزنش، دنبال راه حل باشید. شنونده خوبی باشید و حرف های همسرتون رو جدی بگیرید. خیلی از مشکلات روابط زناشویی، ریشه های عاطفی و ارتباطی دارن که با گفتگو حل میشن.

2. مشاوره خانواده و روان شناختی به عنوان راهی برای حل اختلافات:

   گاهی اوقات، گفتگوهای دو نفره کافی نیست. ممکنه مشکلات ریشه دارتر باشن یا نیاز به نگاه یک شخص سوم و متخصص داشته باشیم. اینجا نقش مشاوران خانواده و روانشناسان خیلی پررنگ میشه. مشاوران می تونن به شما کمک کنن تا ریشه های اصلی مشکلات رو پیدا کنید، الگوهای ارتباطی نادرست رو شناسایی کنید و راه های سالم تری برای تعامل با همسرتون یاد بگیرید. از رفتن پیش مشاور خجالت نکشید؛ این نشانه هوشمندی و تعهد شما به حفظ زندگی تونه.

3. مراجعه به مراجع شرعی (علمای دین) برای استفتا و دریافت راهنمایی های دینی:

   اگه دغدغه های شرعی دارید یا در مورد احکام خاصی شک دارید، بهترین کار مراجعه به علمای دین و مراجع تقلید هست. می تونید استفتا کنید (یعنی سوال شرعی بپرسید) و از راهنمایی های مستقیم و دقیق اونها بهره مند بشید. این کار باعث میشه از افتادن تو دام باورهای غلط و شایعات جلوگیری کنید و با اطمینان خاطر بیشتری زندگی تون رو ادامه بدید.

4. مراجعه به وکلای دادگستری و مشاوران حقوقی برای مسائل قانونی:

   اگه احساس می کنید مشکلتون جنبه قانونی پیدا کرده یا نیاز دارید که حقوق خودتون رو بدونید و از اونها دفاع کنید، حتماً با یک وکیل دادگستری یا مشاور حقوقی مشورت کنید. اونها می تونن شما رو با قوانین مربوط به ازدواج، طلاق، مهریه، نفقه و سایر حقوق و تکالیف زن و شوهر آشنا کنن و در صورت لزوم، شما رو در دادگاه همراهی کنن. آگاهی از حقوق قانونی خودتون، خیلی مهمه و می تونه از سوءاستفاده های احتمالی جلوگیری کنه.

5. تاکید بر اهمیت روابط زناشویی سالم در تحکیم بنیان خانواده:

   در نهایت، نمی تونیم اهمیت روابط زناشویی سالم و رضایت بخش رو نادیده بگیریم. این روابط فقط به معنای جنسی نیست، بلکه شامل ابعاد عاطفی، روانی و جسمی هم میشه. یک رابطه زناشویی سالم، می تونه عشق و محبت رو بین زوجین تقویت کنه، آرامش رو به زندگی بیاره و باعث بشه بنیان خانواده مستحکم تر بشه. نیازهای جنسی و عاطفی، جزئی جدایی ناپذیر از وجود انسان هستن و وقتی این نیازها در بستر یک ازدواج سالم برآورده میشن، حس خوشبختی و رضایت در زندگی مشترک بیشتر میشه.

نتیجه گیری: استحکام پیوند زناشویی و لزوم آگاهی برای حفظ آن

خب، به انتهای این بحث طولانی اما مهم رسیدیم. امیدوارم حالا با دیدی بازتر و آگاهی کامل تر به موضوع حکم نداشتن رابطه با همسر نگاه کنید. از همون ابتدا با هم دیدیم که چقدر باورهای غلط و شایعات بی اساس می تونه روی فکر و خیال آدم ها تاثیر بذاره و آرامش رو از زندگی ها بگیره. اما با بررسی دقیق شرع و قانون، متوجه شدیم که واقعیت خیلی فرق داره و جای نگرانی بی مورد نیست.

مهم ترین چیزی که از این بحث باید تو ذهنتون بمونه، اینه که عقد نکاح، یک پیمان الهی، مقدس و فوق العاده محکمه. این پیوند به این سادگی ها، یعنی با مسائلی مثل دوری یا نداشتن رابطه زناشویی (حتی برای مدت طولانی)، باطل نمی شه، فسخ نمی شه و خود به خود از بین نمی ره. راه هایی که برای انحلال این عقد وجود داره، بسیار محدود و مشخص هستن و حتماً باید از مجاری قانونی و شرعی خودشون طی بشن؛ مثل طلاق با تشریفات خاص، یا موارد بسیار نادر فسخ و انفساخ، یا خدای ناکرده فوت یکی از زوجین.

همچنین، فهمیدیم که دوری زن و شوهر به هیچ عنوان باعث نامحرم شدن اونها نمیشه و عدم تمکین هم، هرچند تبعات حقوقی داره، اما باز هم به بطلان عقد منجر نمیشه. ترک رابطه زناشویی بدون عذر موجه، می تونه از نظر اخلاقی و شرعی پسندیده نباشه و حقوق همسر رو تضییع کنه، اما باز هم عقد رو باطل نمی کنه. و در نهایت، دیدیم که در شرایط خاص و در صورت بروز عسر و حرج ناشی از عدم رابطه طولانی و بدون دلیل، می شه از راهکارهای قانونی مثل درخواست طلاق استفاده کرد.

پس، بیایید همه با هم تلاش کنیم تا با آگاهی کامل از احکام شرعی و قوانین حقوقی، بنیان خانواده هامون رو محکم تر کنیم. زندگی مشترک، مثل یه نهال لطیف می مونه که نیاز به مراقبت، عشق، گفتگو و آگاهی داره. وقتی مشکلات پیش میان، به جای پناه بردن به شایعات، دنبال راه حل های منطقی، شرعی و قانونی باشیم. از گفتگو با همسرمون نترسیم، از کمک گرفتن از مشاوران و متخصصین خجالت نکشیم و همیشه به یاد داشته باشیم که حفظ عشق و احترام در خانواده، مهمترین سرمایه ماست. با عشق، احترام، صبر و آگاهی، می تونیم زندگی مشترک زیبایی بسازیم که هم از نظر خودمون و هم از نظر شرع و قانون، در مسیر درستی قرار داشته باشه.

امیدواریم این مقاله توانسته باشد چراغ راهی برای شما در مسیر پرفراز و نشیب زندگی مشترک باشد و به تمامی سوالات و ابهامات شما پاسخ های مستند و اطمینان بخش ارائه داده باشد. یادمان نرود که حفظ و تقویت این پیوند آسمانی، مسئولیتی است بر دوش هر یک از ما.